Sevgili Cemile Abla, intihar öncesi son çare olarak size yazıyorum. 8 yıllık evli ve bir yavrusu olan bir erkeğim. Eşimi ve yavrumu anlatılmaz derecede seviyorum.
Eşimle flört ederek evlendik. Beni çok sevdiğini biliyorum. Hiçbir maddi sorunumuz yok. Eşim, kayınvalidemin tek bir sözünden bile çıkmayan, kayınvalidem tarafından idare edilen bir insandır; maalesef.
Kayınvalidemle, eşimi tanıdığım, flört ettiğimiz dönemden bu yana cinsel ilişkimiz var.
Eşimle flört devresindeyken, kayınvalidemin "Sizi ayırırım" tehditleriyle başladı bu cinsel ilişki ve benzer tehditlerle bugüne kadar devam etti. Ben kaçmaya ve ilişkiyi kesmeye çalıştıkça eşimi ve çocuğumu yanına alarak, beni her seferinde ilişkiye mecbur etti. Burada kaleme alamayacağım düzeyde cinsel düşkünlüğü olan bir kadın. Eşimin, kardeşlerinin ve kayınpederimin yüzüne bakamıyorum. "Başka bir şehre yerleşelim", "Yurtdışına gidelim" gibi tüm tekliflerimi eşim hep onunla paylaştığından, her seferinde beni cezalandırırcasına eşimi ve çocuğumu alıp seyahate çıkıyor. Eşim nedeniyle özel hayatımızın tamamını biliyor. Bizim evimizde kalarak, burada bile beni cinsel ilişkiye zorluyor.
Boşanmayı, başımı alıp gitmeyi çok düşündüm, uzaklaştığım zamanlar da oldu. Ancak eşimin ve yavrumun yokluğuna dayanamadım. Şimdi eşimi, yavrumu ve kendimi öldürerek bu çıkmazdan kurtulmaktan başka çare göremiyorum.
Kayınvalideme "Bizi mahvediyorsunuz, sonumuz hiç iyi olmayacak" dediğimde, "Cemile Abla'ya yaz, o sana yardım eder" diyerek dalga geçiyor. Yalvarırım bana bir akıl verin; belki sizi okur da aklı başına gelir...
RUMUZ: TAŞAKSIZHARDCORE
